“Herkes kendini zaman zaman tartmalıdır” der, bir Hintli düşünür.

Zira insan doğumla birlikte kendini, dünyaya geldiği yörenin doğal ve toplumsal değerleri içinde bulur. Bu ona, hayatının sonuna kadar sürecek bir öğrenme görev ve sorumluluğu yükler. İstese de, istemese de, önemli-önemsiz, karmaşık-basit, zor-kolay, hayatı oluşturan her şeyi bütün çelişkileri ile ölümüne dek öğrenecektir. Bu ilkin ana kucağında başlar ve okula kadar aile içinde devam eder. Daha sonra da, bilindiği gibi okul, çevre ve iş yaşamının bütün dilimlerinde sürer gider.

Yıllar önce bir kitabın arka yüzünde bir yazı okumuştum " 3000 yıllık geçmişini bilmeyen insanlar günübirlik yaşayan insalardır" diyordu. Belki 3000 yıllık kendi geçmişimi bilmiyorum ama öğrenmeye çalışıyorum.

Beni ben yapan aslında ben değil, beni ben yapan yaşadıklarım, sevdiklerim, dostlarım ve çok inandığım kaderin benim önüme sunmuş olduğu yolda atmış olduğum adımlardır.

Ben kimim sorusuna gelince ise verilecek cevap çok sanırım...

Annemle Babamın küçük erkek çocuklarıyım: Başlangıcın olduğu nokta bu, onlar olduğu için varım.Onları çok seviyorum.

Şişonun kardeşiyim: Evet abim Recep veya lakaplarından biri olan Şişo'nun kardeşiyim. O olmasaydı belki şimdiki ben olmazdım. Ona çok çok şey borçluyum.

Biricik eşimin kocasıyım:Filizimin biricik aşkımın onu çok ama çok çok seven kocasıyım.

ANLAR

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşama,

İkincisinde daha çok hata yapardım!

Kusursuz olmaya çalışmazdım, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.

Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.

O kadar temiz olmazdım.

................................................................................................................................................